Akcyza i cła w Holandii

Przedsiębiorstwa importujące towary z krajów trzecich do UE, a w szczególności do Holandii, muszą zgłosić te towary w urzędzie celnym. Niektóre importy podlegają podatkowi VAT i cłom. Dzięki ustanowionej Unii Celnej, cała UE jest traktowana jako jeden obszar pod względem polityki celnej. Zatem, ogólnie rzecz biorąc, te same stawki i zasady obowiązują we wszystkich państwach członkowskich (MS). Po wprowadzeniu towarów do „wolnego obrotu” (wszystkie należności zostały uiszczone, a formalności importowe zakończone) w danym państwie członkowskim, na przykład w Holandii, mogą one swobodnie krążyć między innymi państwami członkowskimi bez dalszych opłat celnych czy formalności celnych.

Należy jednak zauważyć, że choć przepisy są wspólne dla całej UE, ich stosowanie i/lub interpretacja może się różnić w zależności od państwa członkowskiego. Holandia ma długie tradycje w handlu i oferuje środowisko biznesowe sprzyjające rozwojowi, otwarte. W zakresie nadzoru celnego, lokalne władze celne dokładają wszelkich starań, aby zapewnić elastyczne rozwiązania. Nie ma obniżek podatków celnych ani kontroli celnych, ale władze holenderskie zazwyczaj starają się wykonywać swój nadzór i kontrolę w sposób, który ma jak najmniejszy wpływ na działalność firm.

Cła w Europie

Należności celne płatne za import towarów z krajów trzecich do UE są określane na podstawie trzech głównych kryteriów opisanych poniżej.

Klasyfikacja

Nomenklatura Scalona (CN) UE (lista towarów z przypisanymi kodami i taryfami celnymi) określa zakres należnych cła, wskazując, które towary są opodatkowane przy użyciu stawek celnych ad valorem (określony procent ich wartości), innych specyficznych stawek celnych (na przykład, ustalona wartość za jednostkę objętości) lub nie podlegają cłom (tzw. stawka zerowa). Po złożeniu wniosku, organy celne wydają decyzję o klasyfikacji produktu. Wiążąca Informacja Taryfowa zapewnia prawidłową klasyfikację towarów, ponieważ wiąże wszystkie administracje celne UE i jej posiadacza. Możemy pomóc w ustaleniu klasyfikacji towarów oraz w przygotowaniu i uzasadnieniu wniosku o Wiążącą Informację Taryfową.

Wartość celna

Gdy stosowane są cła ad valorem, unijne zasady ustalania wartości celnej opierają się na zasadach Światowej Organizacji Handlu i odpowiednio wymagają zastosowania podejścia związanego z wartościami transakcyjnymi: płatna lub zapłacona cena towarów określa ich wartość celną, tj. wycena opiera się na transakcji kupna/sprzedaży. Zasadniczo więc transakcje handlowe stron handlujących są wykorzystywane do określenia wartości transakcyjnej. Administracje celne mogą dodatkowo zażądać dowodu, że strony są niezależne i na równych warunkach, aby wykazać, że ceny zakupu odpowiadają zasadzie "arm's length". Alternatywne metody mogą być stosowane tylko wtedy, gdy wartości transakcyjne są niedostępne lub nie mają zastosowania.

Gdy transakcja kupna/sprzedaży jest wykorzystywana do ustalenia wartości celnej, można dodać poszczególne elementy kosztów, jeśli zostały one wyłączone z zapłaconej ceny (np. ubezpieczenie i transport do granicy UE, koszty badań i rozwoju, opłaty licencyjne lub wsparcie techniczne). W szczególnych okolicznościach niektóre elementy, takie jak transport śródlądowy lub instalacja, mogą być wyłączone, pod warunkiem, że stanowią część ceny zakupu.

Pochodzenie

Unia Europejska zawarła umowy o preferencyjnym i wolnym handlu z wieloma krajami. Pod warunkiem spełnienia rygorystycznych wymogów określonych w tych umowach, towary pochodzące z uczestniczących krajów mogą wjeżdżać do Unii po niższej stawce celnej lub bez opłat celnych (tj. stawka zerowa). Mimo to UE stosuje środki obrony handlu w odniesieniu do importu, a mianowicie środki ochronne, antysubsydyjne (kompensacyjne) i antydumpingowe, które zazwyczaj skutkują dodatkowymi cłami. Takie środki są często podejmowane w przypadku towarów pochodzących z określonych krajów. Dlatego wydatki celne muszą być dokładnie rozważone przy podejmowaniu jakichkolwiek decyzji dotyczących produkcji lub zaopatrzenia.

W przeciwieństwie do Stanów Zjednoczonych Ameryki, Unia Europejska nie posiada ogólnego systemu zwrotu zapłaconych należności celnych. W związku z tym, w przypadku reeksportu towarów importowanych, wszelkie opłaty celne zapłacone w momencie importu nie podlegają zwrotowi. Aby uniknąć niepotrzebnej zapłaty należności za towary przeznaczone na rynki poza UE, można skorzystać z różnych procedur zawieszających, w tym tranzytu celnego (w odniesieniu do transportu), uszlachetniania czynnego (do przetwarzania) i składu celnego (do przechowywania). Takie rozwiązania mogą być również stosowane w celu odroczenia transferu importowego VAT i cła. Korzystanie z tych procedur zawieszających zazwyczaj wymaga zezwoleń, które mogą być udzielane tylko firmom mającym siedzibę w UE.

Importerom, spełniającym określone kryteria, dostępne są różne zwolnienia celne.

Istnieją również uproszczone procedury celne dla eksportu, importu i/lub tranzytu. Procedury te często pozwalają na większą elastyczność w zarządzaniu operacjami (logistycznymi), ponieważ nadzór celny może być przeprowadzany w dziale administracyjnym firmy, zamiast wymagać fizycznej kontroli. Uproszczenie może również umożliwić eksporterom samodzielne wystawianie świadectw pochodzenia i oświadczeń o pochodzeniu dla dokumentów handlowych, np. faktur (upoważnieni eksporterzy). Na mocy tych oświadczeń lub świadectw pochodzenia mogą być stosowane obniżone stawki celne przy imporcie w państwie przeznaczenia.

Podatek akcyzowy

Akcyza to z definicji rodzaj podatku konsumpcyjnego od określonych towarów konsumpcyjnych, wyszczególnionych w kontekście UE. Przykładami towarów akcyzowych są wino, piwo, napoje spirytusowe, oleje mineralne i tytoń. Należne podatki akcyzowe mogą osiągać znaczne kwoty, a taki import wymaga bardziej złożonych procedur celnych. Dlatego zaleca się zasięgnięcie porady przed importem.

UCC (Unijny Kodeks Celny)

Na początku maja 2016 roku dotychczasowy Wspólnotowy Kodeks Celny został zastąpiony nowym UCC. Główne zasady omówione powyżej pozostają niezmienione, ale UCC wprowadza pewne istotne zmiany w zakresie przepisów dotyczących wartości celnej. Ponadto zasada pierwszej sprzedaży nie może już być stosowana przy określaniu wartości celnej.

Podobne posty:

• Zagraniczne korporacje międzynarodowe a budżet roczny Holandii
• Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania wypowiedziana między Holandią a Rosją z dniem 1 stycznia 2022 r.
• Dyrektywy dotyczące zwalczania unikania opodatkowania w Holandii
• Jak kraje rozwinięte pobierają podatki od Bitcoina
• Holandia za eliminacją rajów podatkowych

Źródła

• Komisja Europejska - unia celna i podatkowa
• RVO - Netherlands Enterprise Agency
• AFM - Dutch Authority for the Financial Markets
• OECD - ceny transferowe i międzynarodowe wytyczne podatkowe
• PwC Netherlands - spostrzeżenia i publikacje podatkowe
• Hoge Raad 2024, zakres absolutorium i art. 2:9 DCC odpowiedzialność członka zarządu (ECLI:NL:HR:2024:681)
• Hoge Raad 2025, ograniczenia odliczania odsetek (art. 10a Vpb) (ECLI:NL:HR:2025:1250)
• Wet op de vennootschapsbelasting 1969 (wetten.overheid.nl)
• KPMG Netherlands - usługi i spostrzeżenia podatkowe
• Trybunał Sprawiedliwości UE, duńskie sprawy dotyczące beneficjenta rzeczywistego w kwestii nadużyć (C-116/16)
• Belastingdienst - VAT dla zagranicznych przedsiębiorców